Is dit de eerste toneelrol die je speelt ? Jij als acteur?
“Nou, dominee zijn is ook een vorm van acteren. Je brengt niet alleen het verhaal maar je werkt ook met je stem, met je mimiek, met je hele lichaam. Ook bij Defensie, waar ik jaren heb gewerkt, waren en zijn er nog steeds, veel theatrale rituelen. Militaire defilés en militaire uitvaarten bijvoorbeeld. Daar is alles strak geregisseerd. Er zijn hele draaiboeken voor. Dat is een ‘schouwspel’, daar komen mensen ook echt naar kijken. Ook daar ben ik dus wel geregisseerd.”
Wat spreekt jou het meest aan in de tekst die Greet geschreven heeft?
“De hoop, want de hoop is een van de meest wezenlijke thema’s in dit menselijk bestaan. Het is een van de grote geschenken aan de mens. Hoop hebben en houden en er aan werken. Hoop is een motor.
In iedere zin van de tekst en onze personages zit bijna wel een thema. De illusie van de maakbaarheid van het leven, iets na willen laten aan je kinderen zodat die het goed hebben maar ook het teveel bezig zijn op je eigen vierkante meter en te weinig kijken naar het grotere geheel.”
Wat zou jij door willen geven aan de komende generaties?
“Die hoop vind ik belangrijk om door te geven aan de komende generaties. Mensen zijn eigenlijk ook bomen. Mensen zijn net als bomen verbonden met elkaar. Het besef om je verbonden te weten met alles en allen. Mensen kunnen niet zonder elkaar. Met elkaar op weg naar een beter leven en niet alleen in materialistische zin.
Wij zijn een ‘groene kerk’. Dat is iets van de laatste decennia in de religieuze wereld. Een ontluikend bewustzijn van de verbondenheid met de natuur. Een veranderende bezinning op de schepping. Het beeld van de mens als de ultieme kroon op de laatste dag van de schepping heeft lang bestaan maar wat zegt het dat daar zes andere dagen met de schepping van de wereld, van de natuur en de omgeving aan voorafgegaan zijn. Die zijn even waardevol.”
WAT BLIJFT 