Het verhaal van Peter, voetballer in Tricht
Eind 19e eeuw, begin 20e eeuw ontstaat het begrip ‘vrije tijd’. Het ouderwetse handwerk wordt steeds meer overgenomen door moderne machines. Hierdoor groeit het aantal verenigingen in Tricht. Jong en oud wil naast het werk, de school en de kerk in zijn ‘vrije tijd’ leuke dingen doen. Zij zoeken iets met muziek of toneel, met zingen of dansles, met biljarten of met sport.
Op 3 januari 1898 wordt het Fanfarecorps ‘Oefening Zij Ons Doel’ (OZOD) opgericht, de oudste nog bestaande vereniging van Tricht. In de Kerkstraat wordt in 1930 zaal De Harmonie geopend, eigenlijk het vroegere dorpshuis. De Harmonie is jarenlang de plek waar de muziek repeteert en waar de schietvereniging bij elkaar komt. Waar feesten en partijen worden georganiseerd en waar de jongens- en meisjesvereniging samenkomen. Maar ook een plek waar politieagenten uit de regio komen sporten.
In 1919, net na de Eerste Wereldoorlog, wordt TVV opgericht: de ‘Trichtse Voetbalvereniging Voorwaarts’, voorloper van V.V. Tricht. TVV speelde op velden langs de Linge, vlakbij Flandria, waar toen de steenfabriek lag. Het veld stond soms de hele herfst en winter onder water. Dan kon je dus niet spelen. Door de crisis in de jaren ’30 loopt het ledenaantal terug. De mensen moeten immers op de kleintjes letten. In 1939 gaat TVV failliet. Tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog, op 8 juni 1944, wordt V.V. Tricht opgericht.
“Het is 1955”, zegt Peter, “Ik ben dan 6 jaar en ga naar de lagere school, Op ’t Hof. Als de school uit is, is er niet veel te doen. Ja, je vader of je moeder helpen, in of om het huis, dat wel… Meestal speel ik buiten met vriendjes op straat, voetballen met elkaar. Dat vind ik wel wat, dus ik ga bij de Groen-Witten. In een heel leuk team met jongens die ik allemaal ken. Ze zitten allemaal bij mij op school. Je bent hier in Tricht óf bij de muziek óf bij de voetbal óf bij de kerk óf bij de Oranjevereniging.”
“Ik ben er nog steeds trots op. Ja, ik was een hele goeie! Ik heb 22 jaar in het eerste gespeeld. Waarom? Om doelpunten te maken, natuurlijk. Het is mijn lust en mijn leven, eerlijk waar. Vier jaar lang mis ik geen enkele training en geen enkele wedstrijd. Zelfs nog nooit te laat gekomen. Het record, echt waar. Ik heb zo’n hekel aan te laat komen. Een kwartier van tevoren ben ik er al, kwart voor 7, want dan begint de training. Dinsdag en donderdag training en zaterdag de wedstrijden. Je moet discipline hebben als je wat wilt bereiken. Ik sta op met voetbal en ga er mee naar bed.”
“Op vrijdagavond ga ik altijd om 7 uur naar bed om fit te zijn voor de wedstrijd op zaterdag. Eerst waren de wedstrijden op zondag maar dat verandert in 1965. Door de invoering van de vijfdaagse werkweek en omdat er steeds vaker geen school meer is op zaterdag, wordt zaterdagvoetbal opeens een mogelijkheid. Heel goed voor mensen die op zondag naar de kerk willen en óók van voetballen houden.”
“In 1968 verhuizen we naar de velden aan de Middelweg. Iedereen helpt mee aan de bouw van het nieuwe clubhuis. Ik ook. Ik werk als stratenmaker dus ik doe al het straatwerk. Ik heb er alles voor over. En ik kom er nog steeds. Spelen doe ik niet meer. Ook niet bij de veteranen, maar ik ga wel altijd kijken. Altijd. Mijn vrouw ook. Vooral als mijn kleinzoon speelt. Dat is écht een goeie. Die voetbalt niet alleen met z’n benen maar ook met z’n hoofd.”
“V.V.Tricht is één grote open voetbalfamilie. Ook bij de feestavonden, het dansen en bij het voetbalgala. Dat is de kracht van de vereniging. De club heeft een hele goeie naam en trekt nu ook mensen uit de andere kernen. Ook voor het meidenvoetbal. Tweede klasse KNVB dat is écht niet slecht hoor, voor zo’n dorpje!”
WAT BLIJFT 